წლის პირველი პოსტი

ჯერ კიდევ გუშინ დავიწყე…

რამდენიმე აბზაცი დაწერილი მქონდა, მაგრამ ავტომატურად არ შეუნახავს და დავრჩი ისე…

აქამდე რას აკეთებდიო, თუ მკითხავთ, გეტყვით, რომ საცივში თავი არ მდებია.

ხოო, მართლა, ყველა დღესასწაულს ერთად გილოცავთ! თქვენ როგორც გაგიხარდებათ, ისე ყოფილიყავით 😉

what is nice about this is that more of most of these would be so welcome. and they are so easy to get. :)აგერ, უკვე მალე მეშვიდე გაზაფხული იქნება, რაც ბლოგი მაქვს და არასდროს გამომიქვეყნებია ჩემი “წლის გეგმა” – ერთი მარტივი მიზეზის გამო, მაგისტრატურის დასრულებისა და სამსახურის პოვნის შემდგომ ჩანაფიქრები და მიზნები არ დამისახავს. იმას, რაც მე მქონდა, გეგმას ვერც დავარქმევთ, ალბათ… “ცხოვრების საფეხური” და/ან “აუცილებელი ეტაპი” უფრო ეთქმის.

New year’s resolution – ასე ეწოდება ინგლიურად… მე რაღაც ახალი ტრადიცია მეგონა და ამ პოსტის წერისას შევიტყვე, რომ თურმე, ჯერ კიდევ ბაბილონელები დებდნენ პირობას ღვთის წინაშე, რომ დააბრუნებდნენ ნასესხებ ვალებსა და ნათხოვარ ნივთებს.

მოგვიანებით, რომაელებიც დებდნენ პირობებს იანუსის , ღმერთის წინაშე, რომლის პატივსაცემადაც იანვარს ეწოდა სახელი.

ხოდა, წელს მეც დაგავწყვიტე, შევერთებოდი მრავალსაუკუნოვან ტრადიციებს და რომ აუცილებლად უნდა დავსახო შესასრულებელი მინიმუმი, რომლის ნაწილს (რომელიც ზედმეტად პირადული არ იქნება) თქვენც გაგიზიარებთ. Continue reading “წლის პირველი პოსტი”

Advertisements

BIAFF 2014 – ოფიციალური ნაწილის გახსნა

გუშინ, 14 სექტემბერს, ბათუმის საავტორო კინოს მე-9 საერთაშორისო ფესტივალი სერგო ფარაჯანოვის ფილმით – “ამბავი სურამის ციხისა” გაიხსნა.

Theatre

გახნის ცერემონიალს ბათუმის ღია საზაფხულო თეატრი მასპინძლობდა. ადრე მხოლოდ გარედან მქონდა ნანახი ეს შენობა. გუშინ კი მქონდა ბედნიერება შიგნიდანაც დავმტკბარიყავი მისი სილამაზით. თუმცა, დარბაზში საოცრად მოუხერხებელი სკამები იდგა. Continue reading “BIAFF 2014 – ოფიციალური ნაწილის გახსნა”

რა გავაკეთე შვებულების დროს

4 აგვისტოდან – 17 აგვისტოს ჩათვლით მქონდა ნანატრი შვეულება,

რომლის დროსაც:

ვიყავი:

  • კოჯორში;
  • წყნეთში;
  • მცხეთაში;
  • ქუთაისში;
  • მარტვილსა და
  • სენაკში;
  • სამ პანაშვიდსა თუ გასვენებაში (მარტვილი, სენაკი, თბილისი);
  • სამსახურში – ერთხელ;
  • სამსახურის საქმეზე – ერთხელ;

წავიკითხე:

მალხაზ ხარბედია მიშა სააკაშვილის შესახებ Continue reading “რა გავაკეთე შვებულების დროს”

გასეირნება ძველ თბილისში

მეგობრებთან და საყვარელ ადამიანებთან ერთად ბოდიალს არაფერი სჯობს. განსაკუთრებით, თუ საბოდიალო ადგილი ძველი თბილისია.

ხანდახან წარმოვიდგენ, რომ უცხოელი ტურისტი ვარ და ამ ყველაფერს პირველად ვხედავ. ყოველ ჯერზედ ახალ–ახალ რაღაცებს აღმოვაჩენ და შთაბეჭდილებაც სხვადასხვანაირია.

ხო და კიდევ, გასეირნება ქალაქური ხინკლით ან აჭარული ხაჭაპურით თუ არ აღნიშნე, “რაა მამული…”

მოკლედ, მიყვარს მე ამგვარ ბოდიალში გატარებული დღეები.

კუმისის ტბა

შაბათს ქალაქიდან გავედით. ყაყაჩოებიანი მდელოს მოძებნა გვსურდა, მაგრამ, მგონი, ცოტა დაგვაგვიანდა.

აბრაზე კუმისი რომ წავიკითხე, გამახსენდა, რომ მანდვე სადღაც ჩემი ახლობელი ცხოვრობს და კუსმისში ტბაც არის. GPS ჩავრთე და შევუდექი ჩემს ჩვეულ საქმიანობას – შტურმანობას.

ტბა ტრასიდან საკმაოდ ახლოს, 4.5 კილომეტრში იყო, მაგრამ მისკენ სავალი გზა ბილიკს უფრო ჰგავდა, ამიტომ, ცოტა დიდი დრო დაგვჭირდა დანიშნულების ადგილამდე მისაღწევად.

იქ მისულებს ბაყაყების ყიყინი და ჩიტების სასიამოვნო ჭიკჭის გარდა, უამრავი წყალში მცურავი უსახელო და კუ დაგვხვდა.

ირგვლივ ტრიალი მინდორი იყო, თავს ვერსად შეაფარებდი. ძალიან ცხელოდა და მალევე წამოვედით.

გზად მშრომელი გლეხები შეგვხვდნენ, კომბაინით ყანას ამუშავებდნენ. საღამოს, ალბათ, ჩამოსხდებოდნენ სადმე ჩრდილში და ლუდით გაიგრილებდნენ თავს.