✓ რესტორანი / ბანკეტი (Vol. 25)

რესტორანში რომ მივედით, სტუმრები უკვე მაგიდებზე განაწილებულიყვნენ მოსაწვევების მიხედვით. ზღურბლზე თეფში დაგვახვედრეს… გიორგი გავაფრთხილე – დაბალქუსლიანი ფეხსაცმლით ვერ გავტეხ და აბა შენ იცი, არ შემარცხვინო მეთქი. ხოდა, არც აცია, არც აცხელა და – ერთი დარტყმით დაამსხვრია. ეს ჩემი ნათქვამი ისე დაუჯდა თავში, მეორე დღეს შინ რომ მივედით – იქაც კი არ მიმაკარა თეფშს, ფეხის გამოყოფაც…

✓ ფოტოსესია ლისის ტბაზე (Vol. 24)

იუსტიციის სახლში ხელის მოწერის შემდგომ გეგმისამებრ, ლისის ტბაზე ავედით. აქ უკვე დავრწმუნდი, რომ ჩემი დაქალები ადგილზე იყვნენ. და მათთან ერთად ჩემი ცხოვრები ერთ-ერთი საუკეთესო დღის უფრო გალამაზებას შევუდექი. ჩვენი მისია ფოტოების გადაღება იყო და ვგონებ, წარმატებითაც შევასრულეთ. ამინდში გაგვიმართლა. მართალია, კაბაში მცხელოდა, თუმცა ზაფხულის მწველი მზეც გადასულიყო და არც წვიმას შევუწუხებივართ. მოგვიანებით, სტუმრებს ვურჩიეთ რესტორანში…

✓ ხელის მოწერის ცერემონია (Vol. 23)

იუსტიციის სახლთან მისულებს ჩემი დაქალები ადგილზე დაგვხვდნენ და დაიწყო მათთან ერთად პოზირებაც. შემდგომ ქორწინების სახლიში გვიხმეს. სანამ სტუმრები დალაგდებოდნენ – ჯერ ისინი შეიყვანეს დარბაზში – ჩვენ ცოტა ხნით ჩამოვსხედით… მერე ჩვენი ჯერიც დადგა. არავის გავუფრთხილებივართ, რომ ერთმანეთისთვის რამე უნდა გვეთქვა. მაღალფარდოვანი სიტყვების არც თავი მქონია და არც სურვილი, ვინმეს მოესმინა, ერთის გარდა. ამიტომ, იმ ერთს დავპირდი,…

✓ ჯვრისწერა (Vol. 21)

მე და გიორგიმ ტაძარი დიდი რუდუნებით შევარჩიეთ. გვსურდა, განსაკუთრებული ყოფილიყო. მართლაც, “ანჩისხატი” – უძველესია თბილისში. მამაოც, რომელმაც ჯვარი დაგვწერა, საოცარი იყო. ამ დიდ საიდუმლოზე ბევრს არ ვისაუბრებ. ეს უფრო პირადულია, ვიდრე სხვა ყველა დანარჩენი. ამიტომაც, ჩემს განცდებსა და ფიქრებს ჩემთვის დავიტოვებ. თქვენ კი შეგიძლიათ, სურათები შეათვალიეროთ. რჩევის სახით კი გეტყვით, რომ ტაძარს ჯვრისწერაზე სასურველ თარიღამდე…

✓ ტაძრისაკენ – ტრანსპორტში (Vol. 20)

მანქანაში შამპანური გავხსენით… მე და გიორგიმ მოლოცვები მივიღეთ ყველაზე ახლო ადამიანებისაგან – ჩვენი მეჯვარეებისაგან. სურათების გადაღებისას ჩვენი ტრანსპორტი რამდენჯერმე შეჩერდა. მეთქი, რა ხდება… ჩავთვალე, რომ არაფერი სერიოზული, რაზეც ყურადღების გამახვილება ღირდა. მესამედ რომ შეჩერდა, თურმე, მოტორს ცეცხლი ეკიდა. ვიფიქრე, გადახურდა მეთქი… 😀 ამიტომ, მამაჩემი სანამ არ ჩანდა ჰორიზონტზე, არ ვღელავდი. მამაჩემიც რომ დავინახე მანქანასთან, მაშინ…

✓ მაყრები სახლში (Vol. 19)

სალონიდან წამოსულებმა ჩემს თაიგულზე გავიარეთ. მერე სასწრაფოდ მივედით სახლში. დრო ცოტა გვქონდა. ელვისებურად ჩქარა ჩავიცვი საქორწილო კაბა. მეტყობა კიდეც. გული რომ არ წამსვლოდა, ლავაშს ვეძგერე. სულ დამავიწყდა მაკიაჟი რომ მეკეთა და ტუჩის საცხი. მაგრამ იმდენად მდგრადი იყო, რომ ბევრი არაფერი დაკლებია. ამასობაში ფოტოგრაფიც მოვიდა და მითხრა, რომ მასეთ დროს რაფაელოა ენერგიის მომცემი და ეგ ჭამეო….

✓ ქორწინების სახლი (Vol. 17)

არასდროს მომწონებია ქორწინების სახლები, სადაც ოდესმე ვყოფილვარ. განსაკუთრებით, არ მომწონდა ვორონცოვზე, სანაპიროზე მდებარე დაწესებულება, თუმცა, სხვებს კიდევ სჯობდა. მერე, გამოსავალივით თავს იუსტიციის სახლის ქორწინების დარბაზი დამატყდა. მხოლოდ შესაბამისი ორგანოს ფეისბუქის საიტზე მქონდა სურათები ნანახი. თავადაც ხომ უნდა მენახა? ამიტომ, ქორწილამდე რამდენიმე კვირით ადრე მე და გიორგი ვესტუმრეთ “სოკოებიან” შენობას, “სოკოებიანს” ხალხი ეძახის, თორემ, რეალურად –…

✓ საქორწინო თაიგული (Vol. 14)

ისევე, როგორც ქორწილთან დაკავშირებულ ყველა სხვა საკითხის შესახებ, თაიგულზეც ძალიან ბევრი ვიფიქრე. გადავწყვიტე, რომ თეთრი არ უნდა ყოფილიყო, რადგანაც, კაბაც თეთრი და თაიგულიც – ორივე იკარგებოდა. არადა, მხოლოდ გიფსოფილას – შემთხვევაში, ფერსაც არ დავეძებდი, მაგრამ ყველამ დამიწუნა იდეა… ცოცხს ჰგავსო. ბევრი ფიქრის შემდგომ, ჩამოვყალიბდი, რომ თაიგული იასამნისფერი ვარდებით, ეს ის იყო, რაც მსურდა და ჩემს…

✓ მაგიდის დიზაინი ((ნაწილი 2) (Vol. 8))

სტუმრების მაგიდებისთვის გრძელი თეთრი სანთლები ვიყიდე. სად არ ვეძებე და ბოლოს, გუდვილში მივაკვლიე. სანთლების ყიდვის შემდგომ შანდლების საკითხიც დადგა დღის წესრიგში. თავის მტვრევა და დიდად ატკიება არ დამჭირვებია. იქვე არყის მოგრძო ჭიქები და თეთრი ლენტი ვიყიდე. მცირეოდენი ძალისხმევა და ჩემი “შანდლებიც” მზად იყო. საჭიროზე მეტი შანდალი გამომივიდა. ამიტომ, მცირედით გავერთე და შიგ ხელოვნური ყვავილებიც მოვათავსე,…

✓ მაგიდის დიზაინი ((ნაწილი 1) (Vol. 7))

ჩემი ერთ-ერთი უახლოესი მეგობრის ქორწილში, სტუმრებს არ ჰქონდათ მითითება ინ სად დამჯდარიყო. ამის გამო, ხალხის მასა ერთმანეთში აირია და ჯამში, პირადად მე და ჩემი რამდენიმე დაქალი ჩვენი სამეგობროდან არც ისე შორს, მაგრამ განსხვავებულ მაგიდასთან მოვხვდით. შედეგად, უნდა გამოგიტყდეთ, იმ საღამოს დიდად ვერ ვისიამოვნე და ჩემს თავს შევპირდი, რომ თუ ოდესმე გავთხოვდებოდი და ქორწილი მექნებოდა, აუცილებლად გავანაწილებდი…

✓ ჩემი საქორწილო კაბა (Vol.4)

თბილისში საქორწილო კაბების ფასები ასტრალიდან უსასრულობამდე მერყეობს… სამუხაროდ, ფასების ასტრალში მერყეობა – არა თუ შეძენას, კაბის ერთი დღით ქირაობასაც ეხება. შეკერვა თავიდანვე გამოვრიცხე – მარტივი მიზეზის გამო – მე ჯერ შეკერილი კაბა არ მინახავს, დაკვეთის იდენტური ყოფილიყოს. განსაკუთრებით – “სადედოფლო” კაბა. ყველაზე მეტად კორსეტის შეკერვა უჭირთ. სწორებითა და ზემოთ აქაჩვით უნდა მოკვდეთ, ამასაც აიტანდა ადამიანი,…

✓ ბეჭდები (Vol. 2)

2015 წლის 6 ივნისს, ჩემს დაბადების დღეზე ბეჭდები შევუკვეთეთ “ზარაფხანაში“. გიორგის სურდა შეეტყო ჩემი თითის ზომა და დღეობაზე სიურპრიზი გაეკეთებინა. თუმცა, საიდუმლოდ ამის გაგება ვერ მოახერხა, რამდენადაც, “სწორი პასუხი” – თითის ზუსტი ზომა არც მე ვიცოდი. ხოდა, ძალიანაც კარგი, იმიტომ, რომ საქორწინო ბეჭდის ზომას ასე ვერ გაიგებ. თავად უნდა მიხვედე და ადგილზე მოირგო. თავდაპირველად, რამე ორიგინალურს ვფიქრობდით, თუმცა,…

✓ 05.09.2015 ყველაზე მნიშვნელოვანი დღე ჩემს ცხოვრებაში, YET (Vol. 1)

ყოველი დღე ღვთის საჩუქარია, თუმცა დღევანდელი დღე იმით არის აღსანიშნავი და გამორჩეული, რომ ჩვენია! ამ თარიღამდე გრძელი გზა გამოვიარეთ თითოეულმა ცალ-ცალკე და შემდეგ, მცირე მონაკვეთი – ერთად და ამ მოგზაურობისას აღმოვაჩინეთ, რომ მე “მე” ვარ და ის “ის” არის და რომ ცხოვრების ბილიკზე ამიერიდან ბოლომდე ერთად გვსურდა გვევლო. ცხოვრების ეს ეტაპი ალბათ, ყველა ადამიანისთვის ერთ-ერთი უმნიშვნელოვანესია, ამიტომ, გადავწყვიტე,…