მიყვარხარ!

დრაფტებში ჩემი ძველი ნაჯღაბნი ვიპოვე, ძალიან რომანტიყვად მეჩვენა, მარა, ესკიზების მტვერისთვის მაინც მენანება და მგონი, არც ისეთი პათეტიკურია, დღის შუქს რომ არ იმსახურებდეს. რა არის სიყვარული? ალბათ, სიმშვიდის უსასრულო შეგრძნებაა, რომელიც იმით არის გაპირობებული, რომ ზურგი გაქვს. გეიმედება. იცი, რომ რაც უნდა მოხდეს, ყველაფერს გაუძლებთ ერთად. კიდევ, ალბათ მონატრების შეგრძნებაა, ესეც უსასრულო. გვერდით გყავს და…

ლორენ ოლივერის – “პანდემონიუმი”

ვისაც ლორენ ოლივერის – “დელირიუმი” წაკითხული აქვს და მისი მეორე ნაწილის თარგმნას ელოდებოდა, შეგიძლიათ, იხაროთ – “პანდემონიუმი” უკვე ქართულ ენაზეც შეგიძლიათ იხილოთ წიგნის მაღაზიის “ბესტსელერების” თაროზე. პირველი წიგნი რომ წავიკითხე, დასასრულს ისეთი გრძნობა მქონდა, თითქოს, მთავარ მოქმედ გმირთან ერთად, სამყარო თავზე ჩამომექცა. “პანდემონიუმი” კი ცხოვრების წიგნის ახალი თავივით არის – იმედის მომცემი და იმის მანიშნებელი, რომ…

✓ 05.09.2015 ყველაზე მნიშვნელოვანი დღე ჩემს ცხოვრებაში, YET (Vol. 1)

ყოველი დღე ღვთის საჩუქარია, თუმცა დღევანდელი დღე იმით არის აღსანიშნავი და გამორჩეული, რომ ჩვენია! ამ თარიღამდე გრძელი გზა გამოვიარეთ თითოეულმა ცალ-ცალკე და შემდეგ, მცირე მონაკვეთი – ერთად და ამ მოგზაურობისას აღმოვაჩინეთ, რომ მე “მე” ვარ და ის “ის” არის და რომ ცხოვრების ბილიკზე ამიერიდან ბოლომდე ერთად გვსურდა გვევლო. ცხოვრების ეს ეტაპი ალბათ, ყველა ადამიანისთვის ერთ-ერთი უმნიშვნელოვანესია, ამიტომ, გადავწყვიტე,…

გოგოები, რომლებიც… ანუ Не надо так, сука!

დამოუკიდებლად ნაბიჯს ვერ დგამენ… უფრო სწორი იქნებოდა – არ დგამენ. სინამდვილეში, სრულიადაც არ არიან ისეთი სუსტები, როგორადაც თავი მოაქვთ, პირიქით; უბრალოდ ამ ხელოვნურ “უუნარობას” იყენებენ, რათა სასურველ ადამიანთან ჰქონდეთ რაც შეიძლება მეტი შეხება. კაცებსაც, იმის განცდა უჩნდებათ, რომ სუპერმენები და გმირები არიან. თავს საჭიროდ მიიჩნევენ და ზოგიერთი მათგანი, თუ გამოცდილი არ არის – მახეშიც ადვილად ებმევა. მესმის,…

შორთქათი გაზაფხულისკენ

ჩემს ცხოვრებაში არასდროს მყვარებია გაზაფხული. ზამთარში თოვლი მიხაროდა, ზაფხულში – არდადეგები, მზე და ზღვა. შემოდგომასაც ჰქონდა თავისი ხიბლი – უნივერსიტეტში/სკოლაში დაბრუნება – მეგობრებისა და მონატრებული ხალხის ხილვის გამო. გაზაფხული წვიმებთან და ჩამოუყალიბებელ ამინდებთან ასოცირდებოდა. ნუ მაისს კიდევ არაუშავდა, ბუნება იღვიძებდა – მაგრამ მოახლოებული გამოცდების მოლოდინი ყველანაირ ხალისს ჰკლავდა, გარშემო სილამაზე აღმექვა. არ მინდა აუგი ვთქვა, მაგრამ…

61 ნაბიჯი ცოვრების ყველაზე რთული მომენტების დასაძლევად. ნაწილი III

ნაწილი I ნაწილი II ნაბიჯი 42: ნუ აჰყვები სტერეოტიპებს. ინტერნეტი ასეთ აზროვნებას ხელს უწყობს. მხოლოდ იმიტომ, რომ საყვარელმა ადამიანმა მიგატოვათ, ნუ იფიქრებთ, რომ ყველა ყ%^ ან ყ#%ქალაა. მხოლოდ იმიტომ, რომ შენმა მეგობრებმა არ იციან, როგორ დაგიდგნენ გვერდში, როცა ოჯახში მიცვალებული გყავს, ნუ იქნები უგულო და დაუნდობელი. ეს ქვეყანა რთულად არის მოწყობილი. ნაბიჯი 43:უთხარი დედას, რომ…

61 ნაბიჯი ცოვრების ყველაზე რთული მომენტების დასაძლევად. ნაწილი II

ნაწილი I ნაბიჯი 22: არ შეგეშინდეს, ხანდახან მარტო დარჩენის. დაუმეგობრდი საკუთარ თავს! გახდი მისი საუკეთესო მეგობარი. ნაბიჯი 23: გამოიტანე სულ მცირე სამი ცხოვრებისეული გაკვეთილი ამ საზიზღარი სიტუაციიდან. ეს მძიე  და არასახალისო სამუშაოა. უფრო მარტივია შეხვიდე ინტერნეტში და სხვებზე ანთხიო შენი ბოღმა. მაგრამ ეს უმნიშვნელოვანესი ნაბიჯია, ამიტომ, სერიოზულად მიუდექი საკითხს. რა შეიძლება ამ საშინელმა გამოცდილებამ გასწავლოს? როგორ…

61 ნაბიჯი ცოვრების ყველაზე რთული მომენტების დასაძლევად. ნაწილი I

ნაბიჯი 1: შემოირტყი სახეში, სასურველია მაგრად! თუ სახეში შემორტყმა წარმოსადგენად მტკივნეულია, არცერთი პრობლემა, რომლის წინაშეც ახლა დგახარ, მხედველობაში არაა მისაღები. დიდი ალბათობით, ყველაფერი თითიდან გამოიწოვე ხალხის ყურადღების მისაპყრობად და საკუთარი თავის შეცოდების მიზნით. და ამ დროს შენ ფიქტრობ: “ჰეჰ… სახეში გავირტყა? ეს ხომ არაფერია ჩემს გასაჭირთან შედარებით? მერე ერთხელ და ორჯერ? სამჯერაც შემოვირტყამ…” ხოდა, ან შემოირტყი, ანაც…

სამაგალითო მშობლები! ფოტოები საუკეთესო განწყობისთვის

მშობლის სიყვარულის შვილისადმი, ალბათ, ამ ქვეყნად ვერაფერი შეედრება. განსაკუთრებით სამაგალითო მშობლები ცხოველები არიან, იმიტომ, რომ ადამიანებმა “ადამიანობა” დავკარგეთ და ეჰ, ცხოველებს დამსგავსება სანატრელი გაგვიხდა. ნუ შემეწინააღმდეგებით, აბა, გაიხსენეთ, სამსახურიდან შინ დაბრუნებულები და გაღიზიანებულები ოჯახის წევრებს როგორ ვაკლებთ იმ სითბოსა და ყურადღებას, რომელსაც ჩვენში დებდნენ და ახლაც არ იშურებენ. IMHO, სიტყვა “ცხოველი” მალე სალანძღავ მნიშვნელობას დაკარგავს….

პატარ-პატარა აღმოჩენები

ამ ბოლო პერიოდში სულ ვცდილობ, სხვის განწყობასა და ხასიათებს შევეწყო და ქვეცნობიერში და არა მხოლოდ, ამას ძალიან განვიცდი:  იმას რამე არ ვაწყინო; ამას ეს არ უნდა; იმას ის არ მოეწონება; ამას ამის თავი არ აქვს; იმას ამის განწყობა არ აქვს… ჩემზე და ჩემს გრძნობებზე ვინ იფიქრებს? ჩემი თავი ვის აქვს? იმაზე ვინ ფიქრობს მე რა მომეწონება…