წლის პირველი პოსტი

ჯერ კიდევ გუშინ დავიწყე…

რამდენიმე აბზაცი დაწერილი მქონდა, მაგრამ ავტომატურად არ შეუნახავს და დავრჩი ისე…

აქამდე რას აკეთებდიო, თუ მკითხავთ, გეტყვით, რომ საცივში თავი არ მდებია.

ხოო, მართლა, ყველა დღესასწაულს ერთად გილოცავთ! თქვენ როგორც გაგიხარდებათ, ისე ყოფილიყავით 😉

what is nice about this is that more of most of these would be so welcome. and they are so easy to get. :)აგერ, უკვე მალე მეშვიდე გაზაფხული იქნება, რაც ბლოგი მაქვს და არასდროს გამომიქვეყნებია ჩემი “წლის გეგმა” – ერთი მარტივი მიზეზის გამო, მაგისტრატურის დასრულებისა და სამსახურის პოვნის შემდგომ ჩანაფიქრები და მიზნები არ დამისახავს. იმას, რაც მე მქონდა, გეგმას ვერც დავარქმევთ, ალბათ… “ცხოვრების საფეხური” და/ან “აუცილებელი ეტაპი” უფრო ეთქმის.

New year’s resolution – ასე ეწოდება ინგლიურად… მე რაღაც ახალი ტრადიცია მეგონა და ამ პოსტის წერისას შევიტყვე, რომ თურმე, ჯერ კიდევ ბაბილონელები დებდნენ პირობას ღვთის წინაშე, რომ დააბრუნებდნენ ნასესხებ ვალებსა და ნათხოვარ ნივთებს.

მოგვიანებით, რომაელებიც დებდნენ პირობებს იანუსის , ღმერთის წინაშე, რომლის პატივსაცემადაც იანვარს ეწოდა სახელი.

ხოდა, წელს მეც დაგავწყვიტე, შევერთებოდი მრავალსაუკუნოვან ტრადიციებს და რომ აუცილებლად უნდა დავსახო შესასრულებელი მინიმუმი, რომლის ნაწილს (რომელიც ზედმეტად პირადული არ იქნება) თქვენც გაგიზიარებთ. Continue reading “წლის პირველი პოსტი”

Advertisements

ჩემი ნახატები აკვარელში Vol 3

დიდი ხნის პაუზის შემდგომ, დღევანდელი კვირა დღის საღამო კვლავ ხატვასა და აკვარელებს დავუთმე!

გამოგიტყდებით და – ნამდვილი ნეტარებაა…

ერთადერთი მიზეზი, რის გამოც ხშირად არ ვხატავ, ისაა, რომ ფუნჯებისა და საღებავების გამოტანა მეზარება…

ჰმ! გასალახი ვარ, აბა რა ვარ… რაღაც ასე ძლიერ მიყვარს, სულიერ სიმშვიდეს მანიჭებს, მე კი ზარებს ვერ ვიხსნი. :/

რა გავაკეთე შვებულების დროს

4 აგვისტოდან – 17 აგვისტოს ჩათვლით მქონდა ნანატრი შვეულება,

რომლის დროსაც:

ვიყავი:

  • კოჯორში;
  • წყნეთში;
  • მცხეთაში;
  • ქუთაისში;
  • მარტვილსა და
  • სენაკში;
  • სამ პანაშვიდსა თუ გასვენებაში (მარტვილი, სენაკი, თბილისი);
  • სამსახურში – ერთხელ;
  • სამსახურის საქმეზე – ერთხელ;

წავიკითხე:

მალხაზ ხარბედია მიშა სააკაშვილის შესახებ Continue reading “რა გავაკეთე შვებულების დროს”

შაბათი მეგობრებთან ერთად

უკვე აღარ მახსოვს, კვირის ბოლოს როდის დავრჩი მთელი დღით სახლში. სამსახურიდან მოსულსა და დაღლილს, შაბათ საღამოს სახლში ჯდომა და ხატვა მსურდა, მაგრამ ვინ მაცალა. მეგობრებმა ნამუსზე ამაგდეს და ამ პაპანაქებაში გარეთ გამომაგდეს.

როგორც უკვე გითხარით, დიდი ხანია, რაც დაქალები არ მყავდა ნანახი. პინგვინების სტუმრობა გვქონდა გადაწყვეტილი ზოოპარკში. მაგრამ შეხვედრა 7-ისთვის დავთქვით, მე კი ამ სიცხეში, სახლში თუ შევდგამდი ფეხს, გვიან შინიდან გამოსვლა დამეზარებოდა.

სამსახურიდან პირდაპირ ჩემს საყვარელ მაღაზიას მივაშურე, რომელიც საკანცელარიო ნივთებსა და ხატვისათვის აუცილებელ ატრიბუტებს ყიდის. ორ ფუნჯსა და 5 (აკვარელის) ფანქარში 18 ლარი მივეცი – ფრიად კმაყოფილი დავრჩი ჩემი შენაძენით.

შოპინგი

ტრანსპორტმა გამასწრო და სანამ მეორე მოვიდოდა, გადავწყვიტე, იქვე, “ექს ლიბრის” მაღაზიაში შემეარა და ნილ გეიმანის კორალაინი შემეძინა. რომლის წიგნის ფესტივალზე არ შეძენასაც ძლიერ ვნანობდი. Continue reading “შაბათი მეგობრებთან ერთად”

სახალისო სტრიტ არტი

თქვენ რომ იცოდეთ, როგორ მიხარია, თბილისის ქუჩებში კრეატიულ არტებს რომ გადავაწყდები, ხოლმე… რა იქნება, მსგავსი რაღაცები ჩვენთანაც უფრო ხშირად გვხვდებოდეს?