წლის პირველი პოსტი

ჯერ კიდევ გუშინ დავიწყე…

რამდენიმე აბზაცი დაწერილი მქონდა, მაგრამ ავტომატურად არ შეუნახავს და დავრჩი ისე…

აქამდე რას აკეთებდიო, თუ მკითხავთ, გეტყვით, რომ საცივში თავი არ მდებია.

ხოო, მართლა, ყველა დღესასწაულს ერთად გილოცავთ! თქვენ როგორც გაგიხარდებათ, ისე ყოფილიყავით 😉

what is nice about this is that more of most of these would be so welcome. and they are so easy to get. :)აგერ, უკვე მალე მეშვიდე გაზაფხული იქნება, რაც ბლოგი მაქვს და არასდროს გამომიქვეყნებია ჩემი “წლის გეგმა” – ერთი მარტივი მიზეზის გამო, მაგისტრატურის დასრულებისა და სამსახურის პოვნის შემდგომ ჩანაფიქრები და მიზნები არ დამისახავს. იმას, რაც მე მქონდა, გეგმას ვერც დავარქმევთ, ალბათ… “ცხოვრების საფეხური” და/ან “აუცილებელი ეტაპი” უფრო ეთქმის.

New year’s resolution – ასე ეწოდება ინგლიურად… მე რაღაც ახალი ტრადიცია მეგონა და ამ პოსტის წერისას შევიტყვე, რომ თურმე, ჯერ კიდევ ბაბილონელები დებდნენ პირობას ღვთის წინაშე, რომ დააბრუნებდნენ ნასესხებ ვალებსა და ნათხოვარ ნივთებს.

მოგვიანებით, რომაელებიც დებდნენ პირობებს იანუსის , ღმერთის წინაშე, რომლის პატივსაცემადაც იანვარს ეწოდა სახელი.

ხოდა, წელს მეც დაგავწყვიტე, შევერთებოდი მრავალსაუკუნოვან ტრადიციებს და რომ აუცილებლად უნდა დავსახო შესასრულებელი მინიმუმი, რომლის ნაწილს (რომელიც ზედმეტად პირადული არ იქნება) თქვენც გაგიზიარებთ. Continue reading “წლის პირველი პოსტი”

Advertisements

კვირა სახლში

ბოლო თვეებისა და გუშინდელი საღამოს შემდგომ მსურდა კვირა დღე საკუთარი თავისთვის დამეთმო. მკაცრად მქონდა გადაწყვეტილი, რაც უნდა მომხდარიყო, სახლიდან არ გავსულიყავი (თუ მაღაზიას არ ჩავთვლით, რომელიც შენობის სარდაფშივეა).

დედამ ტრადიცია არ დაარღვია და ისევ მომართვა ყავა ლოგინგში. დილა სწორად ამ ყავითა და კითხვით დავიწყე.

ნილ გეიმანი - კორალაინი

ნილ გეიმანის “კორალაინი” ერთი ამოსუნთქვით წავიკითხე, თუმცა, ისეთი არ იყო, როგორსაც მოველოდი. ცოტა იმედი გამიცრუვდა. Continue reading “კვირა სახლში”

ჩემი ნახატები აკვარელში

მკაცრად არ განმსაჯოთ, ჯერ მხოლოდ დამწყები ვარ. პირველად ვხატავ აკვარელებით.