✓ სტუმრების “წიგნი” (Vol. 11)

ყოველთვის მომწონდა “Wedding GuestBook”-ები და საქმე საქმეზე რომ მიდგა, რატომაც არა, მეთქი – გავიფიქრე, მოვიმარჯვე ჩემი იარაღები და შევუდექი მზადებას.

Paints

იქამდე კი იდეებისათვის Pinterest დავლაშქრე – რამდენადაც, უკვე გამოცდილი მქონდა – ყველაზე ორიგინალური და კრეატიული შემოთავაზებები სწორად აქ იძებნება.

Fingerprint Wedding Guest Book

ორი ვერსიიდან: – მანქანა (Just Married) და ხე – ეს უკანასკნელი ავარჩიეთ.

twinaspens_frontWEB

მთლად ორიგინალს არ გავდა, მაგრამ, არც არაფრით ჩამოუვარდებოდა. გიორგიმ ყვითელი შემოდგომას მაგონებს და რამე უფრო მხიარულიო.

ხოდა, გადავწყვიტეთ, რომ თუ სხვებს შემოდგომა უდგებათ, ჩვენი გაზაფხული ახლა დადგა და ფერებიც შესაბამისი უნდა ყოფილიყო.Drawing

მნიშვნელოვანი ის იყო, რომ ქორწილის დღეს გაგვხსენებოდა და არ დაგვრჩენოდა შინ. წინა დღით გავამზადე და ჩემს დას დავავალე, რომ წამოეღო. მან დავალება პირნათლად შეასრულა და მამას მანქანაში მოათავსა მთელი ჩემი ფუნჯები და იარაღები. მეც არ გამიკვირდა, რატომ იყო პარკი მძიმე.

რესტორანში კვლავ ჩემი და ჩავგზავნე ნახატის ამოსატანად და შემდგომ, ჭურჭლისათვის განკუთვილ პატარა დესაუზე განვათავსე. ჯერ ბავშვებს ავუხსენი და შემდგომ – მათვე ჩავაბარე სტუმრებისთვის აეხსნათ. შედეგად ეს მივიღეთ.

Done

მართალია, ჩანაფიქრისაგან ცოტა შორსაა, სამაგიეროდ – ჩვენია, უნიკალური. საქორწინო მოგზაურობიდან რომ დავბრუნდებით, რამეს მოვუხერხებ. სავარაუდოდ, ჩარჩოში ჩავსვამ და თუ საძინებელს არ მოუხდა, სადმე შევინახავ სახსოვრად.

ერთადერთი, რაზეც გული მწყდება ისაა, რომ მიუხედავად იმისა, რომ რამდენჯერმე ვთხოვე ერთ ადამიანს, რომელსაც მიკროფონი თითქმის სულ ხელთ ეპყრა, გამოეცხადებინა “სტუმრების წიგნის” შესახებ, ყურებს მიღმა გაუშვა ჩემი თხოვნა და ზედ არ არის ბევრი იქ მყოფი ადამიანის ანაბეჭდი.

D&G (557 of 560)

რაც არის, სულ გიორგის დამსახურებაა. ის დადიოდა მაგიდა-მაგიდა (კარდაკარ) და ვინც ყური არ შეიბერტყა, რას ვიზამთ. სულ რომ არავის დაესვა ზედ ანაბეჭდი, ჩემთვის ყველაზე ძვირფასი ის იყო, რომ ჩემი ქმარი ასე გულმოდგინედ მოეკიდა ამ საკითხს და მთელი გულით ცდილობდა ეს დღე გაელამაზებინა. ღვთის უზომოდ მადლობელი ვარ, რომ ასეთი ადამიანი გამომიგზავნა.

იხილე ყველა პოსტი სერიიდან “ჩემი ქორწილი” ❤

Advertisements

ჩემი ნახატები აკვარელში Vol 3

დიდი ხნის პაუზის შემდგომ, დღევანდელი კვირა დღის საღამო კვლავ ხატვასა და აკვარელებს დავუთმე!

გამოგიტყდებით და – ნამდვილი ნეტარებაა…

ერთადერთი მიზეზი, რის გამოც ხშირად არ ვხატავ, ისაა, რომ ფუნჯებისა და საღებავების გამოტანა მეზარება…

ჰმ! გასალახი ვარ, აბა რა ვარ… რაღაც ასე ძლიერ მიყვარს, სულიერ სიმშვიდეს მანიჭებს, მე კი ზარებს ვერ ვიხსნი. :/

რა გავაკეთე შვებულების დროს

4 აგვისტოდან – 17 აგვისტოს ჩათვლით მქონდა ნანატრი შვეულება,

რომლის დროსაც:

ვიყავი:

  • კოჯორში;
  • წყნეთში;
  • მცხეთაში;
  • ქუთაისში;
  • მარტვილსა და
  • სენაკში;
  • სამ პანაშვიდსა თუ გასვენებაში (მარტვილი, სენაკი, თბილისი);
  • სამსახურში – ერთხელ;
  • სამსახურის საქმეზე – ერთხელ;

წავიკითხე:

მალხაზ ხარბედია მიშა სააკაშვილის შესახებ Continue reading “რა გავაკეთე შვებულების დროს”

კვირა სახლში

ბოლო თვეებისა და გუშინდელი საღამოს შემდგომ მსურდა კვირა დღე საკუთარი თავისთვის დამეთმო. მკაცრად მქონდა გადაწყვეტილი, რაც უნდა მომხდარიყო, სახლიდან არ გავსულიყავი (თუ მაღაზიას არ ჩავთვლით, რომელიც შენობის სარდაფშივეა).

დედამ ტრადიცია არ დაარღვია და ისევ მომართვა ყავა ლოგინგში. დილა სწორად ამ ყავითა და კითხვით დავიწყე.

ნილ გეიმანი - კორალაინი

ნილ გეიმანის “კორალაინი” ერთი ამოსუნთქვით წავიკითხე, თუმცა, ისეთი არ იყო, როგორსაც მოველოდი. ცოტა იმედი გამიცრუვდა. Continue reading “კვირა სახლში”

შაბათი მეგობრებთან ერთად

უკვე აღარ მახსოვს, კვირის ბოლოს როდის დავრჩი მთელი დღით სახლში. სამსახურიდან მოსულსა და დაღლილს, შაბათ საღამოს სახლში ჯდომა და ხატვა მსურდა, მაგრამ ვინ მაცალა. მეგობრებმა ნამუსზე ამაგდეს და ამ პაპანაქებაში გარეთ გამომაგდეს.

როგორც უკვე გითხარით, დიდი ხანია, რაც დაქალები არ მყავდა ნანახი. პინგვინების სტუმრობა გვქონდა გადაწყვეტილი ზოოპარკში. მაგრამ შეხვედრა 7-ისთვის დავთქვით, მე კი ამ სიცხეში, სახლში თუ შევდგამდი ფეხს, გვიან შინიდან გამოსვლა დამეზარებოდა.

სამსახურიდან პირდაპირ ჩემს საყვარელ მაღაზიას მივაშურე, რომელიც საკანცელარიო ნივთებსა და ხატვისათვის აუცილებელ ატრიბუტებს ყიდის. ორ ფუნჯსა და 5 (აკვარელის) ფანქარში 18 ლარი მივეცი – ფრიად კმაყოფილი დავრჩი ჩემი შენაძენით.

შოპინგი

ტრანსპორტმა გამასწრო და სანამ მეორე მოვიდოდა, გადავწყვიტე, იქვე, “ექს ლიბრის” მაღაზიაში შემეარა და ნილ გეიმანის კორალაინი შემეძინა. რომლის წიგნის ფესტივალზე არ შეძენასაც ძლიერ ვნანობდი. Continue reading “შაბათი მეგობრებთან ერთად”