“კაცებიც ზრუნავენ?!”

გუშინ ინტერნეტში ერთი კანონზომიერება მომხვდა თვალში.  ცოლ-ქმარს (რა თქმა უნდა, იმათ გარდა, ვისაც საერთო ფეისბუქი აქვთ, მათ შორის, შვილებთანაც კი… ასე მაგალითად: – “თაკო ნიკა ოთიკო” – სადაც ოთიკო შვილის სახელია ნიკა კი ქმრის – ნუ ეს რომ კიდევ სხვა ფენომენია – ცალკე პოსტის თემაა და ბევრჯერ დაწერილა კიდეც…), მათ შორის, საკმაოდ ცნობილ და წარმატებულ…

არიან ადამიანები…

არიან ადამიანები, რომლებმაც არ იციან, რა სურთ ცხოვრებაში. ეგოისტი ადამიანები, რომლებიც მშობლის კალთას ამოფარებული შეჰყურებენ ცხოვრებას და როცა რაღაც სათამაშოს დაინახავენ, რომლის აღებაც სურთ, ვერ წყვეტენ დედასთან დარჩნენ, თუ წავიდნენ და იმ სათამაშოთი გაერთონ. მაგრამ იმ სათამაშოს არც სხვებს ანებებენ. – ავი ძაღლივით. არიან ადამიანები, რომლებსაც პატარა ბავშვებივით ეშინიათ ნათესავების აზრის. იმის, თუ როგორ დაუწყებენ პატარა…

გაბრიელის ნათლობა

ზუსტად ერთი წლის წინ, წმ. გაბრიელის ხსენების დღეს პატარა გაბრიელი გავაქრისტიანეთ! შარშან ამ დროს გადარბენებზე ვიყავი, ამიტომაც, ამ ღირშესანიშნავ ამბავს პოსტი ვერ გამოვაცხვე! არც დღეს გვაქვს დრო თავზე საყრელად ერთი პაწაწა სულიერის გამო, თუმცა, იმდენი კი მოგვეპოვება, ჩვენს გაბერილს გაბრიელობა და გაქრისტიანების ერთი წლის იუბილე მივულოცოთ! 2015 წლის 26 აგვისტოს ორი თვის ბაჭია ბოდბის წმინდა ნინოს სახელობის მონასტერში…

ახლადგამომცხვარი დედის ჩანაწერები (Vol. 4)

ეს აღშფოთებული პოსტი იმ პრობლემებს ეხება, რასაც უახლოეს წარსულში გადავაწყდი, როგორც ორსული  და როგორც დედა. უპრიველეს ყოვლისა, ესაა გზებისა და ტროტუარების მდგომარეობა საქართველოში ნუცუბიძის ქუჩა ორსულისთვის, სრული კოშმარი იყო. თავდაპირველად, საშიშია, რომ ნაყოფი არ მოსწყდეს ადამიანს, შემდგომ თვეებში – კი საშინელი დისკომფორტია. მანქანასთან ერთად ბავშვიც დახტოდა შიგ. როცა ჩემები ისხდნენ საჭესთან, კიდევ ჰო, მაგრამ აი საზოგადოებრივი…

რატომ ეთქვა უარი “პასტაფარიანელების” ეკლესიას საქართველოში რეგისტრაციაზე

Spagetti Flying Monster – ის მიმდევრებს საქართველოში უარი ერთქვათ ეკლესიის რეგისტრაციაზე. თქვენ წინაშეა მათი წესდება და ასევე – უარის წერილი რეგისტაციაზე.  

დასვენების დღეებში მუშაობის თაობაზედ

16 იანვარს, შაბათს ერთ-ერთ სამედიცინო დაწესებულებაში ჩავაბარე ანალიზები. როცა ვკითხე, პასუხები როდის იქნება მეთქი, მითხრეს, სამშაბათს, დღის მეორე ნახევარშიო. დღეს გამახსენდა, რომ ხვალ, ანუ სამშაბათს, 19 რიცხვია – შესაბამისად, დასვენების დღეა. გადავრეკე აღნიშნულ კლინიკაში და მითხრეს, რომ ჩვეულებრივ, მუშაობდნენ. მართალია, მე ვისვენებ და ჩემთვის ხელსაყრელი დროა ექიმთან მისასვლელად , მაგრამ მაინც!სულ ვბრაზდები ხოლმე, დაწესებულებებზე, რომლებიც თანამშრომლებს შრომის…

წარმოგიდგენიათ?! ანუ ვინ გვარცხვენს

რაც თავი მახსოვს, ჯეოსელის (ლაი-ლაის) აბონენტი ვარ. ძველ სამსახურშიც კორპორატიულ ტელეფეონებზე ამ უკანასკნელთან ვთანამშრომლობდით. ახალ სამსახურს ურთიერთობა მაგთისთან აქვს.  რამდენჯერ ყოფილა, რომ თანამშრომლები ჩვეულებრივიდან მიკროზე და შემდგომ ნანო ჩიპზე გადასულან. არცერთხელ, არცერთხელ ჯეოსელს არ დაუზარია და ყოვლად უსასყიდლოთ, საკუთარი ხარჯებით მოუწოდებია ბარათები. მაგთი კი, ყველაზე ძვირფას კორპორატიულ კლიენტებაც კი აღნიშნულში 5 ლარს ახდევინებს! რა გაგიჭირდათ…

მე პატარა გოგო ვარ… :)))

ვაკის პარკში ვსეირნობდი… ბავშვი ერთობოდა… მივედი, დავზვერე, მომეწონა… გავაგდე ცუღლტა და ტაააააააააააააადააააააამ… ცხოვრება მშვენიერია. 🙂 😛

წესია ასეთი

საქართველოში ასეთი წესია, ყველაფერი წესისამებრ გააკეთო. საქართველოში ასეთი წესია, ყველამ ყველაფერი შენზე უკეთ იცის. საქართველოში ასეთი წესია, ყველა საკუთარ აზრს გამოთქვამს, მიუხედავად იმისა, ეკითხები თუ არა. საქართველოში ასეთი წესია, სხვები რომ აზრს გამოთქვამენ, უნდა გაითვალისწინო, მიუხედევად იმისა, რომ აზრი არ გიკითხავს. საქართველოში ასეთი წესია, თუ სხვისი რჩევა არ გაითვალისწინე, იმდენს იზამენ, მაინც თავისი გაიტანონ თუ…

ყველაზე მძაფრად ქართულ რეალობაში

თავიდან მიყვარდა… სანამ სიტყვების შინაარს ჩავწვდებოდი…  შემდეგ Pink Floyd – ის სხვა სიმღერებს შორის – ყველაზე ნაკლებ. მიხაროდა, რომ მქონდა ღილაკი NEXT. დღეს ისევ ვუსმინე და მივხვდი, რომ გენიალურია – საკითხი კვლავ აქტუალური და მწვავეა, განსაკუთრებით მძაფრად – ქართულ რეალობაში. Mother, do you think they’ll drop the bomb? Mother, do you think they’ll like this song?…

ექსპერიმენტი – თბილისი VOL 1.

ექსპერიმენტი იმიტომ, რომ ახალი ფოტოაპარატით ვპაპარაცობ და ვატარებ ექსპერიმენტებს… გთხოვთ, შეფასებისას ძალიან მკაცრი ნუ იქნებით.

შორთქათი გაზაფხულისკენ

ჩემს ცხოვრებაში არასდროს მყვარებია გაზაფხული. ზამთარში თოვლი მიხაროდა, ზაფხულში – არდადეგები, მზე და ზღვა. შემოდგომასაც ჰქონდა თავისი ხიბლი – უნივერსიტეტში/სკოლაში დაბრუნება – მეგობრებისა და მონატრებული ხალხის ხილვის გამო. გაზაფხული წვიმებთან და ჩამოუყალიბებელ ამინდებთან ასოცირდებოდა. ნუ მაისს კიდევ არაუშავდა, ბუნება იღვიძებდა – მაგრამ მოახლოებული გამოცდების მოლოდინი ყველანაირ ხალისს ჰკლავდა, გარშემო სილამაზე აღმექვა. არ მინდა აუგი ვთქვა, მაგრამ…

დროებითი საიდენტიფიკაციო მოწმობა

მოწმობის ინდივიდუალური ნომრის ნიმუში: № ს 0000000. წარმოადგენს ასოსა და არიგით ნომერს 0000001-დან 9999999-მდე სერიის ფარგლებში (მაგალითად, 1234567), გარდა კომბინაციებისა 666XXXX, X666XXX, XX666XX, XXX666X, XXXX666…

ინკღეიაბლ, მანიფიქ! – ფრანციცული აქცენტით

გუშინ, 2014 წლის 12  ნოემბერს ფილარმონიის დიდ საკონცერტო დარბაზში გაიმართა მსოფლიო კინომუსიკის შედევრების – ბოლო, დასკვნითი კონცერტი. თამამად ვაცხადებ, რომ გუშინდელი საღამო იყო ერთ-ერთი საუკეთესო ჩემს ცხოვრებაში. აღფრთოვანებული ვარ საქართველოს ეროვნული სიმფონიური ორკესტრითა და მისი ხელმძღვანელით.

წიგნები ბათუმში – აგრეთვე, “მიდის” BIAFF-ზე

წელს პირველად მოვახერხე და ვესტუმრე ესოდენ საოცნებო წიგნების მაღაზიას – საუკეთესოს მთელს ბათუმში და იცით, რა აღმოვაჩინე, შარშან “წიგნები ბათუმში” – საავტორო კინოს ბათუმის კინოფესტივალის ერთ-ერთი სპონსორი ყოფილა და წელსაც, მაღაზია მხარს უჭერს BIAFF-ს. მასპინძლები –  ჩემი კურსელი და ბლოგერი, ყველასათვის საყვარელი მარიფილე და მისი მეუღლე ირაკლი არიან. დიასახლისი, გაზაფხულივით მუდამ ჰაეროვანი და შემოდგომასავით ელეგანტური,…

BIAFF 2014 – ოფიციალური ნაწილის გახსნა

გუშინ, 14 სექტემბერს, ბათუმის საავტორო კინოს მე-9 საერთაშორისო ფესტივალი სერგო ფარაჯანოვის ფილმით – “ამბავი სურამის ციხისა” გაიხსნა. გახნის ცერემონიალს ბათუმის ღია საზაფხულო თეატრი მასპინძლობდა. ადრე მხოლოდ გარედან მქონდა ნანახი ეს შენობა. გუშინ კი მქონდა ბედნიერება შიგნიდანაც დავმტკბარიყავი მისი სილამაზით. თუმცა, დარბაზში საოცრად მოუხერხებელი სკამები იდგა.

რა გავაკეთე შვებულების დროს

4 აგვისტოდან – 17 აგვისტოს ჩათვლით მქონდა ნანატრი შვეულება, რომლის დროსაც: ვიყავი: კოჯორში; წყნეთში; მცხეთაში; ქუთაისში; მარტვილსა და სენაკში; სამ პანაშვიდსა თუ გასვენებაში (მარტვილი, სენაკი, თბილისი); სამსახურში – ერთხელ; სამსახურის საქმეზე – ერთხელ; წავიკითხე: მამაჩემი, ბობ დილანი და კაცი საკაბელოდან; A Kingdom of Dreams (განმეორებით); ლამაზი მეგობარი; 4 კონტრაქტი და 3 დადგენილება;

შაბათი მეგობრებთან ერთად

უკვე აღარ მახსოვს, კვირის ბოლოს როდის დავრჩი მთელი დღით სახლში. სამსახურიდან მოსულსა და დაღლილს, შაბათ საღამოს სახლში ჯდომა და ხატვა მსურდა, მაგრამ ვინ მაცალა. მეგობრებმა ნამუსზე ამაგდეს და ამ პაპანაქებაში გარეთ გამომაგდეს. როგორც უკვე გითხარით, დიდი ხანია, რაც დაქალები არ მყავდა ნანახი. პინგვინების სტუმრობა გვქონდა გადაწყვეტილი ზოოპარკში. მაგრამ შეხვედრა 7-ისთვის დავთქვით, მე კი ამ სიცხეში, სახლში…

მოგზაურობა სვანეთში, დღე პირველი

ჩემი ბლოგის მკითხველებისათვის უკვე ცნობილია, რომ სვანეთში ვაპირებდი წასვლას კლასელებთან ერთად. ამ ჩანაფიქრს “სიმთვრალეში” ჩაეყარა საფუძველი და არ მეგონა, ასე ფხიზლად თუ შევასრულებდით ყველაფერს. ერთმანეთს ზუსტად დილის 5 საათზე შევხვდით. არცერთს დავიგვიანია. WOW! პუნქტუალობის დედები და მამები გავიჩითეთ უცებ. 6–ის 5 წუთზე უკვე თბილისიდან ვიყავით გასულები. ყველაზე დიდი ხნით ზესტაფონის ლავაცაში შევჩერდით, სადაც ბიჭებმა ლორიანი…

სვანეთის ხედები

ოცნების მოგზაურობიდან ერთბაშად კოშმარში აღმოვჩნდი. იმდენად დასტრესილი ვარ, რომ ვერ მოვიცალე ერთი კარგი პოსტის გამოსაცხობად. ამიტომ, დასაწყისისთვის, უბრალოდ, ჩემ მიერ გადაღებულ ხედებს გაგიზიარებთ. მოგვიანებით, მეგობრის ციფრულით გადაღებულ სხვა ფოტოებსაც გაგიზიარებთ. ყოველ მიზეზ გარეშე ესტუმრეთ სვანეთს, ოღონდ, გაითვალისწინეთ ჩემი რჩევა და აუცილებლად ჩაფრინდით ვერტმფრენით, თორემ გზამ შეიძლება თითქმის ყველა თქვენი შთაბეჭდილება წაშალოს. დღე პირველი დღე მეორე

გასეირნება ძველ თბილისში

მეგობრებთან და საყვარელ ადამიანებთან ერთად ბოდიალს არაფერი სჯობს. განსაკუთრებით, თუ საბოდიალო ადგილი ძველი თბილისია. ხანდახან წარმოვიდგენ, რომ უცხოელი ტურისტი ვარ და ამ ყველაფერს პირველად ვხედავ. ყოველ ჯერზედ ახალ–ახალ რაღაცებს აღმოვაჩენ და შთაბეჭდილებაც სხვადასხვანაირია. ხო და კიდევ, გასეირნება ქალაქური ხინკლით ან აჭარული ხაჭაპურით თუ არ აღნიშნე, “რაა მამული…” მოკლედ, მიყვარს მე ამგვარ ბოდიალში გატარებული დღეები.

კუმისის ტბა

შაბათს ქალაქიდან გავედით. ყაყაჩოებიანი მდელოს მოძებნა გვსურდა, მაგრამ, მგონი, ცოტა დაგვაგვიანდა. აბრაზე კუმისი რომ წავიკითხე, გამახსენდა, რომ მანდვე სადღაც ჩემი ახლობელი ცხოვრობს და კუსმისში ტბაც არის. GPS ჩავრთე და შევუდექი ჩემს ჩვეულ საქმიანობას – შტურმანობას. ტბა ტრასიდან საკმაოდ ახლოს, 4.5 კილომეტრში იყო, მაგრამ მისკენ სავალი გზა ბილიკს უფრო ჰგავდა, ამიტომ, ცოტა დიდი დრო დაგვჭირდა დანიშნულების…